كيفيت . ( اصطلاح فلسفه ) . آنچه فعليت شىء بدان حاصل شود ، چون هيأت تخت كه از اجتماع تخته‌هاى آن تحقق يابد و مقابل آن ماده است . ( كشاف اصطلاحات الفنون ) . مقابل هيولى . ماده . آنچه به يكى از حواس ظاهر درك شود . مقابل معنى . سيرت . گونه . گون . شكل . جنس . نوع . صَوم : ( ع . مص ) . روزه داشتن . ( تاج المصادر ) . صُوَّم : ( ع . ص ، ا ) . جِ صائم . صِياح : ( ع . ا ) . آواز . نوحه . فغان . ( غياث اللغات ) . « ض » ضُحى : ( ع . ا ) . چاشتگاه ( منتهى الارب ) . نيم چاشت ، مقابل ظهر كه چاشت است . چاشتگاه ، يعنى پس آفتاب برآمدن ، و گويند بعد چاشتگاه . ( دستور اللغة اديب نطنزى ) . ضَعيف : ( ع . ص ) . سست . ناتوان . ضعضاع . خَوّار . مسخول . روبع . خلاف قوى . بى بنيه . رمكة . رمق . سَقط . مسكين . جخب . ( منتهى الارب ) . ج ضعاف ، ضَعَفة ، ضعفاء ، ضَعْفى ، ضُعافى . ضَفادِع : ( ع . ا ) . جِ ضَفْدَع . ضُمور : ( ع . مص ) . لاغر گرديدن . ( منتهى الارب ) . ضُمور : ( ع . امص ) . لاغرى . نزارى . هزال و ضعف . ( بحر الجواهر ) . ذبول . - ضمور عضوى : اطروفيا . ضَمور : ( ع . ص ) . لاغر . ( آنندراج ) . ضَنَّت : ( ع . امص ) . بُخل . بخل شديد . شُحّ . بخيلى . ( دهار ) . ضَوْء : ( ع . ا ) . روشنايى . ( منتهى الارب ) . پرتو . ( زمخشرى ) . روشنى . نور . سنا . شيد . فروغ . روشنى آفتاب . ( غياث ) . ضواء . ( منتهى الارب ) . ضياء . ج اضواء . ( مهذب الاسماء ) . ضَيق : ( ع . ا ) . جِ ضَيْقة . ( منتهى الارب ) . ضيق : ( ع . ص ) . ضد سعه . تنگ . ( منتهى الارب ) . ضيق حدقة : تنگ شدن ثقبهء عنبيه . ( ذخيرهء خوارزمشاهى ) . از معتاد تنگ تر بودن ثقبهء عنبيه . ضيق صدر : انقباض سينه .